Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

4 Ἰουλίου 1822. Ἡ συμφορὰ τοῦ Πέτα.


Στερε λλάς, καθς κα πειρος, εχε κα τος πλαρχηγούς της κα τος στρατιωτικούς της γκεφάλους λλ κα τος πολεμιστές της. Ατ πο τς λειπε μως ταν στρατάρχης. Στς 16 ουνίου
(29 ουνίου) μως το 1822 τν πέκτησε πισήμως, ν καὶἡ διαταγ διορισμο του, πογεγραμμένη κ τοῦἰδίου, εχε κδοθῇἀπ τς 10 Μαΐου (23 Μαΐου) το 1822.. Λεγόταν λέξανδρος Μαυροκορδτος.
Πρς τοτο λαμβάνει, μὲἄλλο ψήφισμα, δίμηνη δεια γι νὰἐκστρατεύσ, πογεγραμμένο πάλι κ τοῦἰδίου, τν 11η Μαΐου (24 Μαΐου) το 1822.
( Τρικούπης ναφέρει πς τν στραταρχία τν ζήτησαν ο θαυμαστς το Μαυροκορδάτου στν Ατωλοακαρνανία!!!)
στρατάρχης, διότι περ στρατάρχου συζητμε, ξεστράτευσε κατ το Χουρστ πασσ κα τν Τουρκαλβανν του π τ Ναύπλιο στς 17 Μαΐου (30 Μαΐου) κι φθασε στ Μεσολόγγι στς 23 Μαΐου (5 ουνίου) το 1822.
Μαζύ του 400 τακτικο στρατιτες, κπαιδευμένοι π το Γάλλου φιλέλληνος Βαλέστ, 120 φιλέλληνες (κατ Τρικούπη, κατ Κόκκινον 93),  120 πτανήσιοι π τν Σπρο Παν, 400 Πελοποννήσιοι π τος Παναγιώτη Γιατράκο, Κανέλλο Δεληγιάννη κα Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Συνεστρατεύθη μαζύ τους πίσης Μρκος Μπόταρης μ 180 Σουλιτες κι Γενναος Κολοκοτρώνης, μ διακοσίους πενήντα Πελοποννησίους, πο π τς 12 Μαρτίου (25 Μαρτίου) πίσης ερίσκετο στν Ατωλοακαρνανία. Εχαν δ καταπλεύσ, πρς νίσχυσι τν πιχειρήσεων, π τς 8 Μαΐου (21 Μαΐου) στ Μεσολόγγι κτ πλοα το λληνικο στόλου.
Συνολικ δύναμις 1500 νδρν.
Σκοπς τς κστρατείας ταν ν νισχυθον ο θέσεις τν Σουλιωτν, πο πολιορκοντο π τς δυνάμεις το θωμανικο στρατο, κα ν διαφυλαχθ Κιάφα, πο δέχετο κενες τς μέρες λην τν ργ το Χουρστ πασσ.
στρατάρχης χοντας στν διάθεσί του λο τ ταμεο το νεοσυσταθέντος κράτους, προετοίμασε μ τν καλλίτερον δυνατν τρόπο τν κστρατεία του. Τροφές, πολεμοφόδια, τίτλους… Τ πάντα στν διάθεσίν του.
Τν 1η ουνίου (14 ουνίου) το 1822, ασθανόμενος τοιμος, ξεκίνησε τν μεγάλη του πορεία γι τν ξολόθρευσι το Χουρστ.
Στ Κομπότι, που εχαν δη προωθηθ κυρίως τ πολεμοφόδια κα ο τροφές, κατάφεραν τελικς ν συγκεντρωθον περ τος τρες χιλιάδες λληνες κα φιλέλληνες, τν στιγμ πο στν  ρτα, στν Πρέβεζα κα στὰἸωάννινα  στρατοπέδευε τολάχιστον ννέα μ δέκα χιλιάδες θωμανικς στρατός, π τς ντολς το Κιουταχ πασσ, νς π τος σκληροτέρους κα κανοτέρους στρατηγος τς θωμανικς ατοκρατορίας.
κε, στς 23 ουνίου (6 ουλίου) δόθ πρώτη σημαντικ μάχη, μ δυναμικ συμμετοχ τν φιλελλήνων,  ἡὁποία στέφθῃἀπὸἐπιτυχία. μως τ στράτευμα πρεπε ν προωθηθ καὶἡ νέα θέσις ποὺἐπελέγῃὑπ το στρατάρχου, κατόπιν συνενοήσεως μ τος πλαρχηγούς, το τ χωρι Πέτα.
Στ μεταξύ, ν κα οἱἝλληνες εχαν γίν κύριοι το μβρακικο κόλπου, χοντας οσιαστικς ρίστη δυνατότητα νεφοδιασμο, ο Τορκοι πεφάσισαν ν τος ποκόψουν  π τν δι θαλάσσς λήψι προμηθειν. Στν μβρακικ εχε ρισθ ς πεύθυνος νεφοδιασμοῦὁ ταλς φιλέλλην Πασσάνο, ὁὁποος μως κ τς Πρεβέζης δέχθ δυνατ κανονιοβολισμό, κατ τν προσπάθειά του νὰἀποβιβάσ κανόνια, μὲἀποτέλεσμα ν βυθιστ τ πλοιάριόν του, ν συλληφθῇὁἴδιος κα ν φυλακισθ στν  ρτα ν τος νδρες τν πληρωμάτων του τος σούβλισαν στν Πρέβεζα.
Ατ τ περιστατικν μως στάθ μοιραον, γι τν ες τν πειρον κστρατεία, διότι φ΄  νς λύπησε τος μετέχοντες, ίχνοντας ρκετ χαμηλ τ θικόν τους, φ΄ τέρου νέκοψε τν δυνατότητα νεφοδιασμο δι θαλάσσης.
Στ μεταξ στρατάρχης νεχώρησε γι τν Λαγκάδα φήνοντας μόνο του τ στράτευμά του.
Στς 29 ουνίου(12 ουλίου) στ χωρι Πλάκα, πέχον π τν Κιάφα δέκα ρες κι π τ Κομπότι τέσσερις, τμμα το λληνικο στρατεύματος, π τοῦἈλεξάνδρου Βλαχοπούλου, καθς κι λλων πλαρχηγν, στν προσπάθειά του ν πλησιάσ τν Κιάφα, δέχθ σ πολλ σημεα πιθέσεις μ ποτέλεσμα ν νακοπ πορεία του κα ν τραπον ες φυγν ο λληνες.
Κατόπιν τς μάχης ατς, στν ποίαν πρξαν περ τος κατ νεκρούς, ο διασωθέντες λληνες, πλν ατν πο εχαν λιποτακτήσ,  δι νυκτερινς κυρίως πορείας, κακν κακς κατέφθασαν στ χωρι Πέτα, τν 1ην ουλίου (14 ουλίου) το 1822.
Λαμβάνοντας τν πληροφορία τν δυσχεριν τς κστρατείας πρς τν Κιάφα φιλέλλην Δανίας, πο το στ Κομπότι, μ κτακοσίους νδρες ξεκιν γι τ χωρι Πλάκα, παρ τν ντίθετον ντολ το Νόρμαν. Φθάνοντας μως κε δν βρίσκει κάποιον π τος λληνες πολεμιστς κα ναζητντας τους καταλήγει ν στρατοπεδεύσ στ χωρι Βρόντσα, που λόγ σκόπων κινήσεων τν νδρν του, φονεύθησαν, παρ τν, πλησίον τς περιοχς, σταθμευμένων λβανν, περ τος σαράντα.
Τελικς Δανίας, στερούμενος τροφν κα πολεμοφοδίων, ποφασίζει νὰἐπιστρέψ στ στρατόπεδον το Πέτα τν 1η ουλίου (14 ουλίου).
Τ στρατόπεδον το Κομποτίου μως, λόγ τν παραπάνω κινήσεων, πεδυναμώθ πολύτως, παραμένοντας μόνον μ 150 νδρες. Στς 3 ουλίου (16 ουλίου) το 1822, μ ξαφνική τους πίθεσι, ο Τορκοι τς ρτης, κδιώκουν τος λληνες π το στρατοπέδου τους, ποχρεώνοντάς τους ν κλειστον σ μία κκλησία, σ κοντιν ψωμα. κούγοντας τος πυροβολισμος Γιαννάκης άγκος, π τν Λαγκάδα κα ο Γενναος Κολοκοτρώνης κα Θοδωράκης Γρίβας π τ Πέτα, σπεύδουν ν βοηθήσουν τος γκλείστους, καταφέρνοντας ν κδιώξουν τος Τούρκους. Χάθηκε μως τ στρατόπεδον το Κομποτίου μ ποτέλεσμα ν διακοπ δυνατότης νεφοδιασμο πρς τ Πέτα.
Στ χωρι Πέτα εχαν πλέον συγκεντρωθ λες ο δυνάμεις το στρατάρχου (περ τος δύο χιλιάδες νδρες),  ὁὁποος παρέμενε στν Λαγκάδα γι ν μπορ ν διαφύγ εκολότερα. Στρατόπεδον δυνατόν, λλ δίχως δυνατότητα λήψεως νισχύσεων κα νεφοδιασμο. Γι τς δυναμίες το στρατοπέδου μίλησαν ντόνως ο πλαρχηγοί, λλ πόφασις εχε δη ληφθ.
Ο λληνες πλαρχηγο συνέστησαν στος φιλέλληνες ν κτίσουν προμαχνες (ταμπούρια), λλ ατο θεώρησαν κάτι τέτοιο στεο, παντντας πς «μες χομεν τ στήθη μας προμαχνα» (Δανίας στν Μπακόλα)  κα «ξεύρομεν κι μες ν πολεμμεν» (Ταρέλλας στν Βλαχόπουλο).

4 ουλίου 1822. συμφορ το Πέτα.1Στς 4 ουλίου (17 ουλίου) περ τν πέμπτην πρωϊνήν, ξλθε τ στράτευμα τς ρτης, χωρισμένον ες δύο τμήματα, κα τ ποον ριθμοσε περ τος κτ μ ννέα χιλιάδες νδρες.
Τ να τμμα του, περ τος δύο χιλιάδες, πέπεσε στ Μετεπιό, περιοχ στ ντα τν λλήνων.
Τ μεγαλύτερό τους τμμα πέπεσε στ κέντρο, στς θέσεις ποὺὑπερασπίζοντο ο φιλέλληνες, ο πτανήσιοι κα ο τακτικοί.
λίγοι ξ ατν πέπεσαν στν Σταυρό, που νέμενον ν γκλωβίσουν τος διαφυγόντες.
Μπακόλας πέτρεψε στος Τούρκους ν καταλάβουν τ Μετεπιό, λλ μόλις ατο πίστεψαν πς λοκλήρωσαν τν ποστολή τους, μ τος λίγους ντρες του ρμ κατ πάνω τους Μπακόλας κα τος τρέπει ες φυγήν. Τν δια στιγμ μως, γδόντα πεκομμένοι Τορκοι, πιστεύοντας πς δν χουν δυνατότητα διαφυγς, φθάνουν στς θέσεις πο ερίσκοντο τ λογα το Μπακόλα, μ λαχίστους φρουρούς. Ατο ο φρουρο παρενόησαν, πιστεύοντας πς Μπακόλας νικήθ πρόδωσε, κι ρχίζουν πανικόβλητοι ν τρέχουν, φωνάζοντας πρς τος πολοίπους ν παρατήσουν τς θέσεις τους, διότι θ περικυκλωθον, τν στιγμ πο στ πόλοιπον πεδίον τς μάχης ο λληνες κα ο φιλέλληνες νικοσαν. Μ τν κίνησίν τους ατ μως μεταδίδουν τν πανικό τους κα στος πολοίπους, πο ως κείνης τς ρας μάχοντο νικηφόρως.
Δν ργησε ν πικρατήσ πανικός.
ντς λίγης ρας ο φιλέλληνες ερέθησαν στν λόφο Σταυρό, περικυκλωμένοι π τν Τούρκων κι σφαγιάσθησαν. Κατάφεραν ν πιζήσουν τς σφαγς μόλις 21.
π τν τακτικ στρατό, ποὺἀριθμοσε τετρακοσίους νδρες, κατάφεραν νὰἐπιβιώσουν μόλις τ δύο τρίτα.
Περισσότεροι π τος μισος πτανησίους πωλέσθησαν σ ατν τν μάχη.
Νόρμαν ξεψύχησε λίγες μέρες ργότερα, στ Μεσολόγγι, κατόπιν βαρυτάτου τραυματισμο του. Συναντντας τν Μαυροκορδτο, κατ τν ποχώρησι, το επε: «Πρίγκηψ, τ πωλέσαμε λα πλν τς τιμς».
σφάγησαν Πανς, Δμος Τσέλιος, Δανίας, Ταρέλλας καθς κα πολλο λλοι μικρότεροι πλαρχηγοί.
ννοεται φυσικ πς στρατάρχης, φ΄  σον πουσίαζε, το νεύθυνος.
ποδιοπομπαος τργος ερέθη κα το Γγος Μπακόλας, πο παρ τς μεγάλες του θυσίες στς προηγηθεσες μχες, πρεπε ν πληρώσ. ποτέλεσμα τς πιθέσεως πο δέχθ το ν συμμαχήσ μ τος Τούρκους.
Φιλονόη.
Πληροφορίες π τν «πανάστασι το ’21» το Δημητρίου Φωτιάδου, «στορία τς λληνικς παναστάσεως» το Σπυρίδωνος Τρικούπη  κα « λληνικὴἘπανάστασις» το Διονυσίου Κοκκίνου.
Ο φωτογραφίες λήφθησαν παρ το δευτέρου τόμου, τς «λληνικς παναστάσεως», το Διονυσίου Κοκκίνου. Σελίδες 111 κα 115.

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ) http://bibliotikitisalexandreias.blogspot.gr/ -. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου